Historia

Fundacja IDHEM w obecnym kształcie wywodzi się ze Związku Miast Haga i Warszawa (Stedenband Den Haag Warschau). Współpraca w ramach partnerstwa miast miała na celu wspieranie procesu demokratyzacji oraz rozwoju społecznego-ekonomiczno w Europie Środkowo-Wschodniej. Dla realizacji tego zadania Urząd Miasta w Hadze potrzebował ekspertyz i pogłębionej wiedzy o polskiej kulturze, języku oraz funkcjonowaniu polskiego społeczeństwa. W 1991 roku urząd zainicjował powstanie Stedenband Den Haag Warschau, organizacji entuzjastycznie nastawionych wolontariuszy, którzy pełnili rolę pośredników między obu miastami. W tym okresie między Hagą i Warszawą odbyło się wiele programów wymiany kulturalnej oraz zrealizowane zostały liczne wspólne projekty dotyczące kultury, edukacji, ochrony środowiska, ochrony zdrowia, komunikacji i religii.  

Po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej 1 maja 2004 roku, Związek Miast Haga i Warszawa stopniowo zaczął zmieniać swój charakter. Członkowstwo Polski w UE spowodowało znaczny napływ Polaków do Holandii. Ponieważ polska społeczność w Hadze również się rozrastała, w 2007 roku związek przesunął w swoim programie punkt nacisku z idei wymiany międzynarodowej na praktyczną działalność w samej Hadze. Z uwagi na fakt, że swoje działania coraz częściej kierował również w stronę integracji migrantów z innych krajów Europy Środkowej, w 2010 roku przekształcił się w Fundację Haga i Europa Środkowa (Stichting Den Haag en Midden Europa). Od tego czasu fundacja oficjalnie pomaga całej społeczności migrantów z Europy Środkowo-Wschodniej w jej integracji z haskim społeczeństwem i tym samym włącza się w politykę integracyjną Gminy Miasta Haga.  

W 2011 roku fundacja Haga i Europa Środkowa przybrała skróconą nazwę IDHEM, będącą akronimem oznaczającym „Integratie in Den Haag van Europese Migranten” (w tłumaczeniu: integracja europejskich migrantów w Hadze). W większości języków słowiańskich „IDHEM” brzmi podobnie do słowa „idę”. Chcemy przez to podkreślić, że fundacja jest „w drodze” ku lepszej integracji, ale także zaapalować do przybywających migrantów zarobkowych i przyjmujących ich społeczeństw, by w tym kierunku zmierzały: „idźmy tam”.